Postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia

Sygn. akt I C 1234/23 dnia 15.03.2024

POSTANOWIENIE

Sąd Okręgowy w Warszawiew składzie następującym:Przewodniczący: SSO Anna Kowalska

po rozpoznaniu w dniu 15.03.2024 w Warszawie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa Elektro-Hurt S.A. i Jana Nowakowskiego

przeciwko Adamowi Wiśniewskiemu i "Gazeta Codzienna"

o ochronę dóbr osobistych i zapłatę

postanawia:

1. udzielić zabezpieczenia dochodzonym w niniejszym postępowaniu roszczeniom powoda Jana Nowakowskiego o ochronę dóbr osobistych poprzez zakazanie pozwanym Adamowi Wiśniewskiemu i "Gazeta Codzienna" rozpowszechniania w jakikolwiek sposób informacji, sugestii i zarzutów, że: - Jan Nowakowski, jako Prezes Elektro-Hurt S.A., sprzedał firmie Budmax Sp. z o.o. nieruchomość należącą do zasobów firmy po zaniżonej cenie, - Jan Nowakowski jest podejrzany o sprzedaż firmie Budmax Sp. z o.o. nieruchomości należącej do zasobów firmy po zaniżonej cenie, do chwili prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania,

2. udzielić zabezpieczenia dochodzonym w niniejszym postępowaniu roszczeniom powoda Elektro-Hurt S.A. o ochronę dóbr osobistych poprzez zakazanie pozwanym Adamowi Wiśniewskiemu i "Gazeta Codzienna" rozpowszechniania w jakikolwiek sposób informacji, sugestii i zarzutów, że Elektro-Hurt S.A. sprzedał firmie Budmax Sp. z o.o. nieruchomość należącą do zasobów firmy po zaniżonej cenie, do chwili prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania.

UZASADNIENIE

Powód Jan Nowakowski wniósł przeciwko Adamowi Wiśniewskiemu i "Gazeta Codzienna" o nakazanie złożenia oświadczenia, w którym przeproszą za opublikowanie nieprawdziwych, niesprawdzonych i naruszających dobre imię powoda oraz godność osobistą informacji i stwierdzeń w materiałach prasowych opublikowanych w okresie od 01.01.2024 do 15.02.2024, w których doszło do całkowicie bezzasadnego oskarżenia powoda jako Prezesa Elektro-Hurt S.A. o korupcję, oszustwo i działanie na szkodę firmy. Powództwo w tym zakresie wniosło także Elektro-Hurt S.A. domagając się nakazania złożenia oświadczenia Adamowi Wiśniewskiemu i "Gazeta Codzienna", w którym pozwani przeproszą za opublikowanie nieprawdziwych informacji naruszających dobre imię firmy. Powodowie wskazali, iż każde z oświadczeń winno być sporządzone w formie oddzielnych ogłoszeń prasowych opublikowanych w wytłuszczonych ramkach (każde w formacie A4) na koszt pozwanych, na łamach tygodnika "Gazeta Codzienna" w nakładzie co najmniej 100 000 egzemplarzy na stronach poświęconych sprawom gospodarczym, w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się wyroku. Powodowie wnieśli również o nakazanie pozwanemu "Gazeta Codzienna" usunięcia ze swojej internetowej strony tekstów artykułów opisanych w pozwie oraz o udzielenie zabezpieczenia poprzez zakazanie pozwanym rozpowszechniania w jakikolwiek sposób informacji, sugestii i zarzutów w zakresie objętym przedmiotem sporu, przez czas trwania procesu. W uzasadnieniu wskazano, iż naruszenie dóbr osobistych powodów wynika z wydrukowania oraz opublikowania na stronie internetowej materiałów prasowych, w których pojawiło się szereg zarzutów, niekiedy w formie zniesławiających sugestii, pod adresem powodów, które to zarzuty znajdują odzwierciedlenie w treści dochodzonych roszczeń. Publikacje te, zdaniem powodów, zawierają szereg nieprawdziwych informacji i twierdzeń wprost lub pośrednio naruszających dobra osobiste powodów. Treść i forma materiału prasowego godzi w dobre imię powodów, jak też podważa ich uczciwość i wiarygodność jako podmiotów, których reputacja w pracy zawodowej stanowi najwyższą wartość. Powodowie wskazali, iż ciężar dowodowy w udowodnieniu braku bezprawności naruszenia, pod rygorem przegrania procesu, obciąża pozwanych. Powołali się na Prawo prasowe, statuujące szczególne obowiązki dziennikarzy przy przygotowywaniu publikacji prasowych.

Powodowie wskazali, że przygotowywanie materiałów prasowych, z których powodowie wywodzą swoje roszczenia, dotknięte było szeregiem uchybień, m.in.: dziennikarz nie skontaktował się z żadnym z powodów przed publikacją jakiegokolwiek materiału procesowego, redaktorzy nie sprawdzali w Prokuraturze czy w sprawie sprzedaży nieruchomości powódce postawiono kiedykolwiek zarzuty karne, dziennikarze oparli materiał prasowy jedynie na relacji jednej ze stron konfliktu reprezentujących przeciwne interesy.

Uzasadniając wniosek o zabezpieczenie powództwa, powodowie wskazali, że pozwani upodobali sobie zarzut sprzedaży przez powodów działki nr 123/4 za rzekomo zaniżoną cenę. Pomimo oczywistej niesłuszności tego zarzutu, sprzeczności z wydanym postanowieniem Prokuratury Rejonowej Warszawa-Śródmieście, opinią biegłego sądowego, jest on powtarzany w kolejnych materiałach prasowych, przy czym ostatnia publikacja pochodzi z 10.03.2024. Oznacza to, w ocenie powodów, znaczne nasilenie złej woli pozwanych, z drugiej zaś stwarza realne ryzyko, że proceder ten będzie kontynuowany. Zarzut ten ma poważny charakter, może realnie utrudniać lub uniemożliwiać prawidłowe funkcjonowanie powodów w sferze publicznej. Uzasadnia to w pełni selektywny zakaz rozpowszechniania ujętych w petitum pozwu stwierdzeń, tymczasowo, na czas trwania procesu.

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu, wniosek o zabezpieczenie powództwa zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 730 § 1 k.p.c. w każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub mediatora można żądać udzielenia zabezpieczenia. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania. Udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Przy wyborze sposobu zabezpieczenia sąd uwzględnia interes stron w takiej mierze, aby uprawnionemu zapewnić należytą ochronę prawną, a obowiązanego nie obciążać ponad potrzebę (art. 730(1) § 2 k.p.c.).

Zdaniem Sądu, powodowie w sposób należyty uprawdopodobnili istnienie roszczeń o ochronę dóbr osobistych, które miały zostać naruszone publikacjami prasowymi w tygodniku "Gazeta Codzienna" w okresie od 01.01.2024 do 15.02.2024 oraz zamieszczeniem tychże publikacji na stronach internetowych. Podstawę prawną żądań powodów stanowi niewątpliwie art. 23 k.c. - zgodnie bowiem z art. 44 Prawa prasowego, do odpowiedzialności za naruszenie prawa spowodowane opublikowaniem materiału prasowego stosuje się zasady ogólne, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z mocy natomiast art. 45 Prawa prasowego, odpowiedzialność cywilną za naruszenie prawa spowodowane opublikowaniem materiału prasowego ponoszą autor, redaktor lub inna osoba, którzy spowodowali opublikowanie tego materiału; nie wyłącza to odpowiedzialności wydawcy.

Sąd zważył, iż okoliczności przedstawione przez powodów, potwierdzone załączoną do pozwu dokumentacją, na obecnym etapie postępowania uwiarygodniają ich twierdzenia, iż doszło do naruszenia dóbr osobistych w drodze spornych publikacji. Powodowie trafnie wskazali przy tym na rozkład ciężaru dowodowego w tego rodzaju sprawach - dowód, iż działania osób sporządzających materiały prasowe nie były bezprawne, obciążał będzie niewątpliwie pozwanych. Ze złożonej wraz z pozwem kopii pisma Prokuratury Rejonowej Warszawa-Śródmieście wynika zaś, że postępowanie dotyczące sprzedaży nieruchomości zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Prokuratury o umorzeniu śledztwa. W konsekwencji, uprawdopodobnienie roszczeń powodów nie może budzić wątpliwości.

W ocenie Sądu powodowie wykazali również istnienie interesu prawnego w rozumieniu art. 730(1) § 1 k.p.c., albowiem brak zabezpieczenia w sytuacji uwzględnienia powództwa skutkowałby daleko idącymi konsekwencjami dla powodów. Publikacja następnych artykułów może prowadzić do kolejnych naruszeń dóbr osobistych powodów, generując tym samym powstanie po ich stronie kolejnych roszczeń, zarówno o charakterze niemajątkowym, jak i majątkowym. Częściowo uniemożliwi to zadośćuczynienie roszczeniom dochodzonym w niniejszym postępowaniu, nie zapewniając powodom należytej satysfakcji w razie wydania pozytywnego dla nich orzeczenia, a nadto naruszając zaufanie do działalności powodów w sferze publicznej. Zdaniem Sądu, powodowie trafnie wskazali na częstotliwość spornych publikacji oraz fakt, iż ostatni materiał prasowy ukazał się niedługo przed złożeniem powództwa w sprawie.

Jako, że powodowie dochodzą zabezpieczenia roszczeń niemajątkowych, należy wskazać, że katalog sposobów zabezpieczenia w tego rodzaju sprawach pozostaje otwarty. W ocenie Sądu, odpowiednimi sposobami zabezpieczenia roszczeń powodów pozostają te, które zostały wskazane w sentencji niniejszego postanowienia.

Zakazanie pozwanym dalszych publikacji, mogących naruszać dobra osobiste powodów poprzez sugestie odnoszące się do sprzedaży firmowej nieruchomości, mieści się niewątpliwie w pojęciu regulacji praw i obowiązków stron na czas trwania postępowania (art. 730(1) § 1 k.p.c.) Jednocześnie, środka tego nie sposób uznać za zbyt uciążliwy dla pozwanych, przy pełnym zabezpieczeniu określonego wycinka roszczeń powodów (art. 730(1) § 2 k.p.c. in fine).

Mając powyższe na uwadze, Sąd, uznając roszczenia powodów za uprawdopodobnione, na mocy art. 730 § 1 k.p.c. w zw. z art. 755 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.