Postanowienie o umorzeniu dochodzenia
- Prawo
karne
- Kategoria
postanowienie
- Klucze
akt oskarżenia, biegły, dowody rzeczowe, judykatury, narkotesty, postanowienie, procedury, prokurator, sąd, umorzenie dochodzenia, zażalenie, znamiona czynu zabronionego
Postanowienie o umorzeniu dochodzenia jest dokumentem stosowanym w sytuacjach, gdy organ prowadzący postępowanie decyduje o zakończeniu dochodzenia bez podejmowania dalszych działań. Umorzenie może nastąpić na skutek braku podstaw do dalszego prowadzenia sprawy lub po spełnieniu określonych warunków określonych w przepisach prawa.
Ds. 1234/23/ZN Warszawa, dnia 15 marca 2024 roku
POSTANOWIENIE
o umorzeniu dochodzenia
Jan Kowalski - prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa - Mokotów w Warszawie, w sprawie o czyn z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii,
na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 325a k.p.k.
postanowił:
umorzyć dochodzenie w sprawie ujawnionego w dniu 2 lutego 2024 roku w Warszawie, województwo mazowieckie, dokonania przywozu środka odurzającego w postaci konopi innej niż włóknista (tzw. marihuany) w ilości 0.5 grama netto,
tj. o czyn z art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2021 r. poz. 121) - wobec stwierdzenia, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 kpk)
UZASADNIENIE
Prokuratura Rejonowa Warszawa - Mokotów w Warszawie nadzorowała śledztwo w sprawie o czyn z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
W toku postępowania przygotowawczego ustalono, że w dniu 2 lutego 2024 roku, z uwagi na uzasadnione podejrzenie wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty Europejskiej środków odurzających, funkcjonariusze Komendy Miejskiej Policji w Warszawie przeprowadzili przeszukanie pokoju i mieszkania znajdującego się w Warszawie, ul. Marszałkowska 123, zajmowanego przez Adama Nowakowskiego. W wyniku przeszukania ujawniono niewielką ilość suszu (0.5 grama), który - jak się okazało po wstępnych badaniach narkotesterem - mógł stanowić tzw. marihuanę. Jak ustalono, susz został przywieziony z Amsterdamu. W celu uzyskania precyzyjniejszych badań został powołany biegły z zakresu przestępczości narkotykowej, który w wydanej opinii stwierdził, że przekazany mu do badań woreczek foliowy z zawartością 0.5 grama netto suszu konopi innych niż włókniste (tzw. marihuany) zawiera 0.1 % sumy delta - 9 - tetrahydrokannabinolu w suchej masie ziela. Zabezpieczona ilość suszu, po przeliczeniu, zawiera w suchej masie ziela 0.5 mg delta - 9 - THC. Jak wskazał biegły, ilość tę (jak również 0.5 grama netto) można uznać za mniej niż 10 - krotną porcję tego narkotyku niezbędną do wywołania skutku typowego, charakterystycznego dla działania tego środka odurzającego dla osoby przyjmującej po raz pierwszy.
Odpowiedzialności karnej za występek opisany w art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii podlega osoba, która, wbrew przepisom ustawy, dokonuje przywozu, wywozu, przewozu, wewnątrzwspólnotowego nabycia lub wewnątrzwspólnotowej dostawy środków odurzających, substancji psychotropowych, nowych substancji psychoaktywnych lub słomy makowej. W art. 55 ust. 2 tej ustawy zawarto uprzywilejowaną postać wymienionego występku, stanowiącą wypadek mniejszej wagi.
Z uwagi na fakt, że zbadany przez biegłego susz nie stanowi nawet jednej porcji narkotyku i nie wystarcza do wywołania odpowiedniego skutku w postaci typowego odurzenia, należy przyjąć, że przedmiotowy czyn nie wyczerpuje znamion czynu zabronionego opisanego zarówno w treści art. 55 ust. 1, jak i w art. 55 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Taka interpretacja jest zgodna z licznymi judykatami w tej materii. W wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2010 r. (II KK 234/09) zawarto tezę, że „(…) narkotyk będący przedmiotem przestępstwa z art. 62 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii musi spełniać nie tylko kryterium przynależności grupowej do związków wymienionych w załącznikach do tego aktu prawnego, ale również kryterium ilościowe pozwalające na jednorazowe użycie w celu osiągnięcia choćby potencjalnego efektu odurzenia lub innego charakterystycznego dla działania substancji psychotropowej (…)”. Ponadto, w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2012 r. (III KK 322/11) stwierdzono, że „(…) na podstawie art. 62 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii karalny jest wprawdzie każdy wypadek posiadania środka odurzającego lub substancji psychotropowej "wbrew przepisom ustawy", jednak warunkiem koniecznym jest, aby sprawca posiadał środek odurzający lub substancję psychotropową w ilości pozwalającej na co najmniej jednorazowe użycie, w dawce dla nich charakterystycznej, zdolnej wywołać u człowieka inny niż medyczny skutek (…)”.. Rozważania w wyżej wymienionym zakresie może w pełni odnieść również do występku z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Wobec powyższego zasadne jest umorzenie niniejszego postępowania, wobec przyjęcia, że nie zawiera znamion czynu z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Jan Kowalski
prokurator Prokuratury Rejonowej
Pouczenie:
Stronom procesowym, instytucji państwowej lub samorządowej, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie oraz osobie wymienionej w art. 306 § 1a pkt 3 k.p.k. przysługuje prawo przejrzenia akt sprawy i złożenia pisemnego zażalenia na powyższe postanowienie do prokuratora właściwego do sprawowania nadzoru nad dochodzeniem. Jeżeli prokurator nie przychyli się do zażalenia, kieruje je do sądu (art. 306 § 1, art. 325e § 4, art. 465 § 2 k.p.k., art. 428 § 1 w zw. z art. 465 § 1 i 3 k.p.k.).
Sąd może utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie lub uchylić je i przekazać sprawę organowi prowadzącemu postępowanie przygotowawcze celem wyjaśnienia wskazanych okoliczności bądź przeprowadzenia wskazanych czynności (art. 330 § 1 k.p.k.).
Jeżeli organ prowadzący postępowanie przygotowawcze nadal nie znajdzie podstaw do wniesienia aktu oskarżenia wyda ponownie postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia lub o jego umorzeniu. W takim przypadku pokrzywdzony, który wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1 k.p.k., może wnieść akt oskarżenia w terminie miesiąca od daty doręczenia zawiadomienia o postanowieniu. Akt oskarżenia winien spełniać wymogi określone w art. 55 § 1 k.p.k.
Inny pokrzywdzony tym samym czynem może aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej przyłączyć się do postępowania (art. 55 § 3 k.p.k.).
Termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od daty doręczenia odpisu postanowienia i jest zawity. Zażalenie wniesione po upływie tego terminu jest bezskuteczne (art. 122 i 460 k.p.k.
Po uprawomocnieniu się postanowienia prokurator wyda decyzję w przedmiocie dowodów rzeczowych.
Zarządzenie:
Na zasadzie art. 100 § 4 i 140 k.p.k. odpis postanowienia doręczyć: Adamowi Nowakowskiemu, ul. Marszałkowska 123, 00-001 Warszawa
Powiadomić o umorzeniu dochodzenia: Komenda Miejska Policji w Warszawie
Jan Kowalski
prokurator Prokuratury Rejonowej
W przypadku postanowienia o umorzeniu dochodzenia, organ właściwy informuje strony postępowania o podjętej decyzji. Dokument ten ma na celu uregulowanie kwestii związanych z zakończeniem dochodzenia, zachowując przy tym prawa i obowiązki stron postępowania.