Postanowienie w przedmiocie rozstrzygnięcia wątpliwości co do wykonania orzeczenia

Sygn. akt II K 765/23 Warszawa, dnia 27 lipca 2024 r.

POSTANOWIENIE

Sąd Rejonowy w Warszawie, Wydział II Karny, Sekcja do spraw Wykonywania Orzeczeń w składzie: Przewodniczący: Anna Kowalska Protokolant: Jan Nowak bez udziału Prokuratora Rejonowego w Warszawie

po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2024 r. w Warszawie

w sprawie Adam Wiśniewski - oskarżony

skazanego za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k.

z wniosku Komenda Stołeczna Policji w Warszawie

w przedmiocie rozstrzygnięcia wątpliwości

na podstawie art. 169 § 1 k.k.w., art. 170 § 1 k.k.w., art. 171 k.k.w., art. 172 k.k.w.

postanawia

I. rozstrzygnąć wątpliwość co do wykonania orzeczenia w ten sposób, że jako organ właściwy do wykonania orzeczonego w punkcie 3 wyroku Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 15 marca 2024 r. w sprawie II K 123/23 przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego opisanego pod pozycją nr 1 w wykazie dowodów rzeczowych nr DR 456/23, znajdującym się na karcie 12 akt sprawy wskazać Komendę Stołeczną Policji w Warszawie; II. odmówić Komendzie Stołecznej Policji w Warszawie rozstrzygnięcia wątpliwości co do wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 15 marca 2024 r. w sprawie II K 123/23 w zakresie określenia sposobu dokonania przepadku.

UZASADNIENIE

Cytowanym wyrokiem Adam Wiśniewski, Piotr Nowak i Maria Zielińska zostali skazani za czyn z art. 62 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. W punkcie 3 wyroku na podstawie art. 64 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego opisanego pod pozycją nr 1 w wykazie dowodów rzeczowych DR 456/23, znajdującym się na karcie 12 akt sprawy w postaci 10 gramów marihuany. Przedmiotowy wyrok uprawomocnił się w dniu 1 kwietnia 2024 i został wprowadzony do wykonania. W dniu 5 kwietnia 2024 r. do Sądu Rejonowego wpłynął wniosek Komendy Stołecznej Policji w Warszawie o rozstrzygnięcie wątpliwości co do wykonania orzeczenia w zakresie orzeczonego przepadku dowodu rzeczowego poprzez wskazanie organu zobowiązanego do wykonania orzeczenia o przepadku oraz poprzez określenie sposobu jego wykonania. W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, iż zgodnie z art. 48 § 1 k.k.w. jedynym organem właściwym do wykonania środka karnego przepadku jest prezydent miasta. Argumentował on również, iż rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 października 2001 r. w sprawie wykazu przedmiotów, które w razie orzeczenia ich przepadku przekazuje się bezpośrednio innym organom niż właściwy prezydent miasta jest aktem wykonawczym wydanym na podstawie art. 48 § 2 k.k.w., stanowiącym lex specialis do art. 48 § 1 k.k.w., ale w ocenie wnioskodawcy nie odnosi się do wykonania przepadku przedmiotu przestępstwa wskazanego w art. 62 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Komenda Stołeczna Policji w Warszawie wskazywała, iż przytaczane rozporządzenie nie wskazuje expressis verbis, że ma zastosowanie do marihuany i haszyszu, więc nie można w sposób dowolny rozszerzać zakresu jego obowiązywania. Ponadto wnioskodawca podniósł, iż w § 1 rozporządzenia wymieniono zamknięty katalog podmiotów uprawnionych do wykonywania orzeczenia. Zdaniem wnioskodawcy kwestii będących przedmiotem sporu nie reguluje również żadne rozporządzenie Ministra Finansów, gdyż nie obejmuje przedmiotów stanowiących dowód rzeczowy w postępowaniu karnym, bądź odnosi się do spornych przedmiotów, co do których został orzeczony przepadek, ale w sytuacji, gdy nie zostało wszczęte postępowanie karne. W związku z powyższym w ocenie wnioskodawcy uznać należy, iż organem właściwym do dokonania przepadku marihuany i haszyszu jest prezydent miasta. Sąd Rejonowy przede wszystkim wskazuje, iż zasady wykonywania orzeczenia w przedmiocie środka karnego przepadku zostały określone w oddziale 5 k.k.w. Zgodnie z treścią art. 48 § 1 k.k.w. jako podstawowy organ wykonujący orzeczenie o przepadku wyznaczono prezydenta miasta, nie mniej jednak w przepisach przewidziane są odstępstwa od tej zasady. (m.in. w art. 48 § 2 k.k.w. i art. 49 k.k.w.) Tak więc nie jest to jedyny - jak twierdzi wnioskodawca - organ właściwy do wykonania przedmiotowego środka karnego. Należy natomiast zgodzić się z wnioskodawcą, iż art. 48 § 2 k.k.w. stanowi przepis szczególny w stosunku do art. 48 § 1 k.k.w., jednak Sąd podkreśla, iż nie przedstawił on jakiegokolwiek argumentu, dlaczego w jego ocenie do wykonania orzeczenia w sprawie zastosowanie ma jedynie art. 48 § 1 k.k.w. Sąd ponadto wskazuje, iż zgodnie z art. 1 § 2 k.k.w. wykonywanie orzeczeń w postępowaniu karnym odbywa się według przepisów niniejszego kodeksu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nie może być zatem jakichkolwiek wątpliwości, iż k.k.w. ma pełne zastosowanie do wykonania środka karnego przepadku zastosowanego zarówno na podstawie art. 45 § 1 k.k. w związku z art. 286 § 1 k.k., jak to ma miejsce w sprawie, jak też na podstawie art. 64 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, do którego odwołuje się wnioskodawca, gdyż wskazana ustawa w tej kwestii nie stanowi inaczej. Do tego pełne zastosowanie, w ocenie Sądu, oznacza również uwzględnianie wyjątków a więc w szczególności art. 48 § 2 k.k.w. Ten ostatni przepis przewiduje możliwość ustalania przez Ministra Sprawiedliwości kręgu przedmiotów, które należy obligatoryjnie przekazać odpowiednim organom, celem wykonania ich przepadku, czego wyrazem jest wydane w dniu 17 października 2001 r. rozporządzenie w sprawie wykazu przedmiotów, które w razie orzeczenia ich przepadku, przekazuje się organom innym niż prezydent miasta. Zgodnie z jego § 1 pkt 18 w celu wykonania orzeczenia o przepadku przedmiotów, których posiadanie wymaga zezwolenia organów administracji rządowej, a które nie są bronią palną, przekazuje się właściwej miejscowo komendzie wojewódzkiej Policji. Biorąc powyższe pod uwagę, nie ma wątpliwości, iż organem właściwym do wykonania orzeczonego środka karnego, którego przedmiotem jest marihuana, jest Komenda Stołeczna Policji w Warszawie. Marihuana a haszysz zgodnie z ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii zaliczane są do środków odurzających. Z kolei w myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających które mogą być posiadane w celu leczniczym po uzyskaniu zgody Ministra Zdrowia, marihuana i haszysz wymagają zgody Ministra Zdrowia, który w oparciu o art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. - o działalności leczniczej i przepisy odrębne wykonuje zadania i kompetencje organu administracji rządowej - Ministra Zdrowia. Podsumowując przedstawione wywody Sąd Rejonowy uznał, iż w przedmiotowej sprawie wykonanie orzeczenia przepadku dowodu rzeczowego zawierającego marihuanę, a więc substancji, której posiadanie wymaga zezwolenia Ministra Zdrowia, należy do Komendy Stołecznej Policji w Warszawie jako właściwej miejscowo komendzie wojewódzkiej Policji, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji. Przedstawione stanowiska podziela również Sąd Okręgowy w Warszawie (uchwała z dnia 12 maja 2015 r. w sprawie II Kz 123/15 opublikowana w OSNKW 2015/5/45). Odnosząc się natomiast do drugiego żądania Komendy Stołecznej Policji w Warszawie, Sąd nie znalazł podstaw, aby je uwzględnić, albowiem nie zachodzą tu jakiekolwiek wątpliwości odnoszące się do wykonania orzeczenia w zakresie orzeczenia w przedmiocie przepadku dowodów rzeczowych przekazanych wnioskodawcy. Należy zauważyć, iż przedmiotem orzeczenia w trybie art. 170 k.k.w. może być jedynie wyjaśnienie wątpliwości co do wykonania orzeczenia lub zarzutów co do obliczenia kary powstałych na skutek omyłek zawartych w orzeczeniu lub w związku ze zdarzeniami, które nastąpiły po jego wydaniu. W postanowieniu tym nie można dokonywać zmian lub uzupełnień prawomocnego orzeczenia, które są podejmowane na podstawie innych przepisów, choćby konkretne orzeczenie było dotknięte wadami (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 20 czerwca 2012 r. w sprawie II AKzw 456/12, OSNKW 2012/7/58, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2013 r. w sprawie II AKzw 789/13 OSNKW 2013/9/72, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 25 sierpnia 2014 r. w sprawie II AKzw 1011/14 OSNKW 2014/11/95). Do tego zaznaczenia wymaga fakt, iż treść wyroku w zakresie orzeczenia środka karnego w postaci przepadku dowodów rzeczowych jest jasna i wynika z konkretnej normy prawnej - art. 64 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, która przewiduje jedynie możliwość a nie obowiązek zniszczenia przedmiotów objętych przepadkiem. To samo dotyczy przekazania wnioskodawcy odpisu wyroku celem wykonania środka karnego względem narkotyków określonych w wykazie dowodów rzeczowych pod pozycjami 1 i 2, które jest zrozumiałe i zgodne z § 1 pkt 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 października 2001 roku w sprawie wykazu przedmiotów, które w razie orzeczenia ich przepadku przekazuje się bezpośrednio innym organom niż właściwy prezydent miasta (Dz.U. 2001 nr 122 poz. 1320) wydanego na podstawie art. 48 § 2 k.k.w. Sąd również wskazuje, iż na podstawie art. 210 k.k.w. istnieje możliwość sprzedaży dowodu rzeczowego, którego przepadek orzeczono w postępowaniu karnym przez Sąd, jeżeli jego wartość jest znikoma, jednak nie dotyczy to przedmiotów, w zakresie wykonania przepadku których, w myśl przepisów kodeksu karnego wykonawczego czy cytowanego rozporządzenia właściwe są inne podmioty. Bowiem w takim przypadku, Sąd ma obowiązek bezzwłocznego przekazania im odpisu wyroku celem wykonania omawianego środka karnego i nie ma możliwości orzekania w przedmiocie określenia sposobu wykonania przepadku a w takiej sytuacji niewątpliwie jest wnioskodawca. Sąd podnosi ponadto, iż wnioskodawcę obowiązują konkretne przepisy przewidujące sposób postępowania z przekazanymi mu dowodami rzeczowymi w celu wykonania ich przepadku - na przykład w zakresie możliwości zniszczenia narkotyków jak i odnośnie procedur ich utylizacji, wobec czego orzekanie o tym przez Sąd i w istocie powtarzanie ich treści jest zbędne. Uwzględniając powyższe wywody oraz biorąc pod uwagę fakt, iż w sprawie nie wystąpiły jakiekolwiek wątpliwości na tle wykonania orzeczenia, tryb i sposób postępowania z przekazanymi wnioskodawcy narkotykami jest określony odrębnymi i obowiązującymi go przepisami a także wskazując, iż pozytywne ustosunkowanie się do wniosku de facto spowodowałoby modyfikację prawomocnego orzeczenia, do czego Sąd w postępowaniu wykonawczym nie jest właściwy, Sąd Rejonowy postanowił, jak w punkcie 2 sentencji. Na marginesie poza tym, że nie ma możliwości orzeczenia o sposobie wykonania przepadku Sąd wskazuje, iż wnioskodawca cechuje się wewnętrzną sprzecznością. Bowiem jaki jest sens jednoczesnego wykazywania swojej niewłaściwości do wykonania orzeczenia o przepadku i żądania określenia sposobu jego wykonania. Taki postulat jest zasadny tylko wówczas, gdy wnoszący o to wykonuje orzeczenie, bowiem tylko wówczas może przejawiać interes uzyskania informacji w tym zakresie. Niezależnie od tego, uwzględniając powyższe, na podstawie przytoczonych przepisów, Sąd Rejonowy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.

Zarządzenie: 1. odnotować w rep. Km 2. odpis postanowienia doręczyć: - Prokuratorowi Rejonowemu w Warszawie - oskarżonemu wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia - Komendzie Stołecznej Policji w Warszawie z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia 3. akta przedłożyć wraz z wpływem zażalenia albo za 7 dni