Zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania
- Prawo
karne
- Kategoria
zażalenie
- Klucze
art. 339 § 3 pkt 2 kpk, brak podstaw oskarżenia, dowolna ocena dowodów, konieczność rozprawy głównej, merytoryczne rozpatrzenie, sąd apelacyjny, umorzenie postępowania, zażalenie
Dokument 'Zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania' jest oficjalnym pismem skierowanym do właściwego organu w celu zakwestionowania decyzji o umorzeniu postępowania. W dokumencie przedstawiane są argumenty i dowody mające na celu obalenie tej decyzji oraz przekonanie organu do podjęcia ponownej analizy sprawy.
Warszawa, 15 marca 2024 r.
Sąd Apelacyjny w WarszawieWydział Karnyza pośrednictwemSądu Okręgowego w WarszawieWydział VI Karny
III AKz 123/24
Radca prawny Anna Kowalska, pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Jana Nowaka
ZAŻALENIENA POSTANOWIENIE SĄDU OKRĘGOWEGO W WARSZAWIE Z DNIA 10 MARCA 2024 R.O UMORZENIU POSTĘPOWANIA
Jako pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, na podstawie art. 459 § 1 k.p.k. ww. postanowienie, ogłoszone na posiedzeniu w dniu 10 marca 2024 r., zaskarżam w części, tj. w zakresie odnoszącym się do oszustwa popełnionego na szkodę Jana Nowaka (punkt 2 aktu oskarżenia).
Na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. i art. 438 pkt 2 k.p.k. zaskarżonemu postanowieniu zarzucam obrazę przepisów postępowania, a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 339 § 3 pkt 2 k.p.k., poprzez dowolne przyjęcie, że wobec Adama Zielińskiego zachodzi oczywisty brak faktycznych podstaw oskarżenia, podczas gdy stwierdzenie to nie może być efektem merytorycznej oceny dowodów przed ich przeprowadzeniem, co miało istotny wpływ na treść postanowienia, determinując jego treść.
Z uwagi na powyższy zarzut wnoszę o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Adama Zielińskiego do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 339 § 3 pkt 2 k.p.k. Sąd może na posiedzeniu jeszcze przed rozprawą umorzyć postępowanie z powodu oczywistego braku faktycznych podstaw oskarżenia.
Postanowieniem z dnia 10 marca 2024 r. Sąd Okręgowy w Warszawie – na wniosek obrońcy oskarżonego Adama Zielińskiego z dnia 28 lutego 2024 r. – umorzył przeciw niemu postępowanie karne z powodu oczywistego braku faktycznych podstaw oskarżenia, przyjmując, że ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza zeznań świadków bezpośrednio współpracujących z Janem Nowakiem oraz wyjaśnień jego oraz Adama Zielińskiego, prowadzą do wniosku, że w sprawie nie zachodzi prawdopodobieństwo popełnienia przez Adama Zielińskiego jakiegokolwiek przestępstwa.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 339 § 3 pkt 2 w zw. z art. 7 k.p.k. i jako takie winno być uchylone, a sprawa Adama Zielińskiego – skierowana do merytorycznego rozpoznania na rozprawie głównej.
W doktrynie i judykaturze od lat jednolicie przyjmuje się, że zastosowanie art. 339 § 3 pkt 2 k.p.k. ma mieć charakter wyjątkowy, a przepis ten odnosi się wyłącznie do sytuacji, w których już prima facie jest widoczne, że żaden ze zgromadzonych w sprawie dowodów nie wskazuje, by oskarżony mógł dopuścić się zarzucanego mu przestępstwa (postanowienie SN z 15 stycznia 2020 r., II KK 123/19, LEX; Piotr Hofmański, Andrzej Sakowicz [w:] Kodeks postępowania karnego, t. 4, Komentarz do art. 425–467, red. Dariusz Świecki, Piotr Hofmański, Warszawa 2021, art. 339). Służy on zatem niejako „odsianiu” oskarżeń oczywiście niesłusznych już na pierwszy rzut oka (postanowienie SA w Krakowie z 20 lutego 2019 r., II AKz 123/19, LEX). W ramach kontroli merytorycznej aktu oskarżenia na posiedzeniu Sąd nie jest natomiast uprawniony do dokonywania oceny dowodów, co może nastąpić dopiero po ich przeprowadzeniu na rozprawie. W orzecznictwie podkreśla się, że posiedzenie w kwestii przewidzianej w art. 339 § 3 pkt 2 k.p.k. nie może prowadzić do dokonywania na tym forum ocen co do wiarygodności poszczególnych dowodów, gdyż te mogą być jedynie efektem przeprowadzenia dowodów na rozprawie i przeanalizowania ich w kontekście całokształtu materiału dowodowego (postanowienie SN z 10 marca 2017 r., III KK 345/16, OSNKW).
Wydane postanowienie jest z powyższą utrwaloną wykładnią art. 339 § 3 pkt 2 k.p.k. jawnie sprzeczne. Sąd a quo dokonał jeszcze przed rozprawą oceny zgromadzonego materiału dowodowego, którego wymowa bynajmniej nie jest jednoznaczna, jeśli wziąć pod uwagę choćby zeznania Marii Wiśniewskiej czy świadka Piotra Kowalczyka, jednoznacznie wskazujące na istotną rolę oskarżonego w oszustwie objętych aktem oskarżenia. Ocenę tę należy uznać za dowolną i przedwczesną.
Z powyższych względów wnoszę jak na wstępie.
.....................................(podpis pełnomocnika)
Załączniki:– dwa odpisy zażalenia.
Podsumowując, 'Zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania' stanowi ważny dokument mający na celu odwołanie się od decyzji organu. Poprzez przedstawienie uzasadnionych argumentów i dowodów, składający zażalenie może mieć szansę na zmianę decyzji oraz przywrócenie postępowania.